Cele

Odrodzenie państwa polskiego w ukształtowanych w latach 1918-1922 granicach zmieniło status Polaków pozostających na terenie Niemiec. Odtąd ich interesy miała reprezentować jedna organizacja. W tym celu w sierpniu 1922 r...

Czytaj więcej...

Publikacje

Stowarzyszenie prowadzi działalność publikacyjną i wydawniczą. Publikacje powstaja w ramach dwóch projektów: Biblioteczka Stowarzyszenia Polsko-Serbołużyckiego Pro Lusatia i Opolskie Studia Łużyczoznawcze...

Czytaj więcej...

Wspieraj

Stowarzyszenie Polsko-Serbołużyckie "Pro Lusatia" jest organizacją pożytku publicznego. Można nas wesprzeć przekazując 1% ze swojego rozlizcenie PIT. Można również dokonać wpłat na nasze konto. Mile widziana jest pomoc w relizacji naszych działań.

Czytaj więcej...

Zawsze, w miarę możności staramy się wspierać Serbołużyczan w dziele zachowania narodowej tożsamości. Ale okazuje się, że i my możemy na nich liczyć, gdy ktoś nam z kolei grozi pięścią. Polityczne wnuki Adolfa oblepiły Zhorjelc plakatami o treści: "Stop polskiej inwazji". Spotkało się to z reakcją naszych pobratymców. Jest to piękny przykład polsko - serbołużyckiej wzajemności.

Czytaj więcej...

Goro Christoph Kimura (Tokio)1. Utrzymanie języka łużyckiego i rola kościoła katolickiegoW moim artykule rozpatrywane mają być aspekty społeczne języka łużyckiego. W centrum znajduje się kwestia, jak ten mały język, określany najmniejszym językiem słowiańskim, pomimo wszystkich trudności mógł się utrzymać do dziś i jak próbuje się przekazać go następnym generacjom. Jak wiadomo, język łużycki najlepiej utrzymał się do dziś na obszarach, które po reformacji pozostały katolickie. Wpływało na to wiele czynników. Na przykład obszar katolicki w porównaniu do obszarów wydobycia węgla brunatnego mniej bezpośrednio był dotknięty industrializacją. Jednakże niezaprzeczalnym jest fakt, że znaczące utrzymanie się języka nie jest przypisane tylko warunkom zewnętrznym, lecz w dużej mierze wynika również z nastawienia i działań kościoła katolickiego na miejscu (m.in. Jaenecke 2003, Kimura 2001, Kowalczyk 1999, Walde 2000). Jak ta postawa wpływa jednak w praktyce na konkretne stosowanie języka? Chciałbym tutaj zająć się właśnie tą kwestią. Prezentowane dane bazują na badaniach, które przeprowadzić mogłem w latach 2000-2001 w jednej z serbołużyckich parafii katolickich. Nim przejdziemy do studium, chcielibyśmy najpierw spojrzeć na ogólną sytuację językową katolickich Serbołużyczan w badanym okresie na początku XXI stulecia, która dziś postrzegana musi być już jako historyczna.

Czytaj więcej...

Urząd Gminy w DomaszowicachUrząd Marszałkowski Województwa OpolskiegoUrząd Miejski w NamysłowieZwiązek Serbów Łużyckich DomowinaStowarzyszenie Polsko – Serbołużyckie Pro Lusatia Program uroczystości z okazji 120 rocznicy urodzin Jana Skali27 maja 2009

Czytaj więcej...

Marszałek Województwa Opolskiego, Muzeum Śląska Opolskiego w Opoluzapraszająna spotkanie pn."JAN SKALA (1889 – 1945) serbołużycki działacz narodowy, publicysta, polityk, orędownik współpracy polsko – serbołużyckiej, poeta i prozaik"dnia 26 maja 2009, o godz. 17.00, w sali odczytowej Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu(wejście od ul. Muzealnej)

Czytaj więcej...

Dyrektor Muzeum Narodowego w Szczecinie oraz Dyrektor Serbski muzej Budyšin zapraszają na wystawę "Serbołużyczanie. Historia, kultura i tradycja”. Ekspozycja złożona jest z zabytków wypożyczonych z Serbski muzej Budyšin ukazujących dzieje i dziedzictwo kulturowe naszych sąsiadów zza Odry. Przedstawia zwyczaje związane z obrzędowością rodzinną i religijną. Zwiedzający zobaczą bogate stroje weselne, korowód zapustnych przebierańców oraz konną procesję jeźdźców wielkanocnych obwieszczających śpiewem radosną nowinę Wielkiej Niedzieli - zwyczaj poświadczony już w 1541 roku. Poznają obrzędy charakterystyczne dla serbołużyckiej tradycji, jak: "skubanie koguta” czy adwentowe "Dzieciątko” praktykowane na Górnych i Dolnych Łużycach. Kiedy to dziewczyna mająca niedługo wyjść za mąż, ubrana w tradycyjny strój i zawsze z zasłoniętą twarzą oraz jej dwie towarzyszki w strojach regionalnych, w milczeniu przemierzają wieś odwiedzając domostwa.

Czytaj więcej...

Instytut Historii Uniwersytetu OpolskiegoUrząd Marszałkowski Województwa OpolskiegoStowarzyszenie Polsko-Serbołużyckie „Pro Lusatia”Związek Serbów Łużyckich DomowinaUrząd Miejski w Namysłowie„Jan Skala (1889-1945) działacz narodowy, publicysta i twórca” 

Czytaj więcej...

Instytut Historii Uniwersytetu OpolskiegoStowarzyszenie Polsko - Serbołużyckie Pro Lusatiawraz z Urzędem Marszałkowskim Województwa OpolskiegoZapraszają w dniach 26-27 maja 2009 r. na Międzynarodową Konferencję naukową:Jan Skala (1889 - 1945) działacz narodowy, publicysta i twórcaW dniu 17 czerwca 2009 r. upływa 120 rocznica urodzin Jana Skali, serbołużyckiego patrioty, publicysty, literata, wybitnego teoretyka zagadnień mniejszościowych oraz orędownika współpracy polsko - serbołużyckiej. W nawiązaniu do tej rocznicy Instytut Historii Uniwersytetu Opolskiego wraz ze Stowarzyszeniem Polsko - Serbołużyckim Pro Lusatia i Urzędem Marszałkowskim Województwa Opolskiego organizuje w dniach 26-27 maja 2009 r. interdyscyplinarną konferencję naukową, poświęconą wszelakim aspektom poczynań Skali oraz politycznemu i społecznemu kontekstowi jego działalności.

Czytaj więcej...

Warszawa, dn. 21.04.2009 r.Poseł na Sejm RPArtur GórskiKlub ParlamentarnyPrawoi SprawiedliwośćPanRadosław SikorskiMinister Spraw ZagranicznychINTERPELACJAw sprawie stosunku rządu polskiego do Serbołużyczan mieszkających w NiemczechDziałając na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP składam na ręce Pana Ministra interpelację w sprawie stosunku rządu polskiego do Serbołużyczan mieszkających w Niemczech.Od 1945 r. Polska sąsiaduje z najmniejszym narodem słowiańskim - Serbołużyczanami, którzy zasiedlają tereny wschodnich Niemiec, a w miejscowości Chrósćicy (niem. Crostwitz) stanowią narodowościową większość. Serbołużyczanie nie posiadają odrębności politycznej i stale muszą opierać się germanizacji, by nie zatracić słowiańskiej tożsamości. Sąsiedztwo Polaków mogłoby wiele zmienić, tym bardziej, że niegdyś Łużyce przynależały do Polski. Od tamtego czasu współpraca Serbołużyczan z Polakami widoczna była jedynie w kilku pracach poświęconych Łużycom autorstwa Józefa Ignacego Kraszewskiego, Teofila Lenartowicza, Romana Zmorskiego. Wśród publikacji pojawiły się Rys dziejów serbołużyckich Wilhelma Bogusławskiego i pierwsza relacja o Łużyczanach autorstwa Michała Bobrowskiego.

Czytaj więcej...

1999-2017 © Stowarzyszenie Polsko-Serbołużyckie PROLUSATIA
ontwerp en implementering: α CMa Σείριος