Serdecznie zapraszamy 24 marca 2012 r. do Teatru na Zamku (Dźiwadła na hrodźe). W tym dniu Niemiecko-Serbołużycki Ludowy Teatr pragnie swego honorowego członka Jurija Kocha uczcić specjalnym, jemu poświęconym wieczorem. Z okazji jego 75 urodzin w zeszłym roku w Žylowie intendent Lutz Hillmann wręczył mu list gratulacyjny i jednocześnie nadanie honorowego członkowstwa. Teraz w naszej siedzibie jeszcze raz chcemy najczęściej na serbołużyckiej i niemieckiej scenie granego serbołużyckiego autora teatralnym wieczorem uhonorować. W tym celu zaprosiliśmy polską amatorską grupę teatralną BEZ ATU z Namysłowa. Przedstawi ona w języku polskim współczesną komedię utopijną pióra Kocha zatytułowaną „Łużycki król”. BEZ ATU powstało w październiku 1999 r. w Namysłowskim Centrum Kultury pod kierunkiem emerytowanej nauczycielki języka polskiego Aleksandry Patelskiej. Do dnia dzisiejszego grupa przedstawiła liczne sztuki polskich i zagranicznych autorów, między innymi dzieła Dario Fo, Eugène Ionesco czy też Jurija Kocha. Grupa z sukcesami i dobrymi recenzjami krytyków występowała w kraju i zagranicą. Polskie przekłady serbołużyckiej dramaturgii są rzadkością - realizacja inscenizacji jest wynikiem starań stowarzyszenia "Pro Lusatia" i Michała Machury. Tym bardziej cieszymy się, że z pomocą Domowiny oraz Njebjelčic, tutejszej gminy partnerskiej Namysłowa, udało się zaprosić do Budziszyna młodych polskich aktorów, a zarazem dla siebie i dla Was odkryć od dawna znane ścieżki do naszych słowiańskich sąsiadów.

Czytaj więcej...

Artykułem, na który chcielibyśmy zwrócić szczególną uwagę Czytelników w 14 numerze naszego pisma jest materiał poświęcony społeczności Serbów Łużyckich (Łużyczan). Są oni społecznością bardzo małą i to zarówno w skali RFN, której są obywatelami, jak i narodów zachodniosłowiańskich, których są najbliższymi krewniakami. Już choćby z tego powodu nie stanowią zagadnienia bezpośrednio politycznego. Niemniej sądzimy, że ten naród powinien być przedmiotem szerszej refleksji. Po pierwsze samo ich istnienie podkreśla słowiański element w historii tej części Europy, co jest ważne wobec ekspansji instytucji i środowisk realizujących cele niemieckiej polityki historycznej.

Czytaj więcej...

 Towarzystwo Polsko-SerbołużyckieiFundacja Slawistyczna Zapraszają na spotkanie w ramach Konwersatorium "Mniejszości językowe i etniczne"  dr Ewa Golachowska wygłosi referat Zmiany kulturowe zaznaczające się przy nadawaniu imion katolikom w północnozachodniej Białorusi w drugiej połowie XX wieku Spotkanie odbędzie się w czwartek, 29.03.2012 r., o godzinie 17.00,w nowej sali seminaryjnej Instytutu Slawistyki PAN,w lokalu Pracowni IS PAN na ul. Jaracza 6 m. 12

Drodzy Przyjaciele!Jak co roku zwracamy się do Was z prośbą, abyście pamiętali o nas przy rocznym rozliczeniu z Urzędem Skarbowym. Wystarczy w odpowiedniej rubryce wpisać: Stowarzyszenie Polsko - Serbołużyckie Pro Lusatia, KRS 0000210621 Szczegółowa instrukcja znajduje się na naszej stronie w dziale: Przekaż 1%. Można również skorzystać z wypełnienia elektronicznej deklaracji PIT:

 Towarzystwo Polsko-SerbołużyckieiFundacja Slawistyczna Zapraszają na spotkanie w ramach Konwersatorium "Mniejszości językowe i etniczne"  mgr Justyna Michniuk wygłosi referat Łużyce od wewnątrz - społeczeństwo w oczach łużyckich nauczycieli, twórców kultury i polityków. Krótki rys na podstawie badań przeprowadzonych w Budziszynie i okolicach w listopadzie 2011 Spotkanie odbędzie się w czwartek, 16.02.2012 r., o godzinie 15.00w sali 146a (dawniej 304) Pałacu StaszicaWarszawa, ul Nowy Świat 72

Od 18 lutego 2011 pytaliśmy Państwa za pośrednictwem ankiety na naszym portalu czy w którejś z działających na pograniczu polsko - łużyckim szkół wyższych powinny powstać lektoraty języków łużyckich? Ankietę zamknęliśmy 30 grudnia 2011. W ciągu 315 dni w głosowaniu wzięło udział 491 osoby. Pierwszy głos oddano w piatek, 18 lutego 2011 a ostatni w piatek 30 grudnia 2011. Zdecydowana większość z respondentów - 480 osób  (97,8%) uznało, że pomysł powstania lektoratów języków łużyckich na którejś z działających na pograniczu polsko - łuzyckim szkoły wyzszej za bardzo dobry. Odmiennego zdania było jedynie 4 osoby (0,8%). Brak zdania wykazało 7 osób (1,4%). Serdecznie dziękujemy wszystkim za głosy. Tymczasem udostępniamy Państwu kolejną ankietę. Pytamy w niej: Co Państwo myślą o ewentualnym wprowadzeniu w niektórych pogranicznych gminach polskiej części Łużyc tablic z łużyckimi nazwami miejscowości, np.: Łęknica/Wjeska, Trzebiel/Trjebul itp?

Towarzystwo Studiów ŁużyckichorazInstytut Historii Uniwersytetu ZielonogórskiegoPolskie Towarzystwo Historyczne O/Zielona Góra zapraszają do wzięcia udziału w międzynarodowej konferencji naukowej Kapitał społeczny Serbołużyczan która odbędzie się w dniach 29-30 marca 2012 roku. W 2012 roku Towarzystwo Studiów Łużyckich obchodzi 20-lecie swego istnienia. Stało się to pretekstem do zorganizowania spotkania miłośników i sympatyków Łużyc. Konferencja będzie miała charakter naukowo-warsztatowy. W pierwszym dniu wygłoszone zostaną referaty w Muzeum Ziemi Lubuskiej, z kolei warsztaty odbędą się 30 marca na terenie Muzeum Etnograficznego w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli, w którym znajduje się wiele obiektów kultury serbołużyckiej.

Czytaj więcej...

Justyna Michniuk Przedstawiony tekst sygnalizuje problem zatracania języka i tożsamości Serbów Łużyckich wskutek wydobycia na masową skalę węgla brunatnego, a także opowiada o inicjatywie muzeum i archiwum wiosek, które zniknęły, a która została podjęta na Łużycach w celu dokumentacji tych wydarzeń. Wysiedlenia całych wiosek, wiążące się z porzuceniem nie tylko domu jako budynku, ale i małej ojczyzny, a także napływ dużej ilości siły roboczej nie­mieckiego pochodzenia i przesiedlenia ludzi ze wsi do miast, doprowadziły w wielu przypadkach do zaniku znajomości języka serbołużyckiego, a także do upadku tradycji kultywowanych od wieków w serbskich rodzinach. Nowe warunki życia, jakie stworzyło miasto, często były bardziej komfortowe niż domy na wsi. Jednak tęsknota za utraconą ojczyzną pozostała. Górne Łużyce to tradycyjny region energetyczny. W przeszłości „czarnym złotem” Łużyc był przede wszystkim węgiel brunatny, dziś zastąpiły go i odmie­niły oblicze Górnych Łużyc nowe źródła pozyskiwania energii, jak np. woda, wiatr, biomasa i słońce. W chwi­li obecnej Górne Łużyce dają dobry przykład rozwoju czystej energii: w ośrodku przemysłowym Schwarze Pumpe powstaje pilotażowy obiekt elektrowni na węgiel brunatny o niskiej emisji dwutlenku węgla, w Bischofswerdzie i Großröhrsdorfie produkowane są ogniwa słoneczne i cienkowarstwowe moduły foto­woltaiczne. Jednak to tylko jedna strona medalu. Aby zrozumieć i prześledzić cały skomplikowany proces industrializacji Łużyc i jego konsekwencje dla ludno­ści serbołużyckiej ten obszar zamieszkującej, należy wziąć pod uwagę kilka dodatkowych czynników, jak np. zniszczenie naturalnych siedlisk ludności serbskiej a tym samym ich kultury, języka i zwyczajów.

Czytaj więcej...

Stowarzyszenie na Rzecz Tradycji i Kultury Niklotzaprasza na prelekcję: mgr Jakub Sokół Życie polityczne i społeczne Łużyczan po zjednoczeniu Niemiec Spotkanie odbędzie się w klubie Metal Caveul. Jana Olbrachta 46 (W-wa Wola)dn. 15 XII o godz.17.30. Dojazd autobusami: 129, 154, 155, 159, 522 Przystanek "Redutowa".

Ankieta

Czy jesteś za ustawieniem przy drogach wojewódzkich, krajowych i międzynarodowych na terenach województw dolnośląskiego i lubuskiego tablic informujących o wjeżdzie na Łużyce Górne i Dolne?
Tak - 90.3%
Nie - 7.4%
Nie wiem - 2.3%
Wszystkich głosów: 257
Głosowanie się już skończyło o: wrzesień 9, 2016
1999-2017 © Stowarzyszenie Polsko-Serbołużyckie PROLUSATIA
ontwerp en implementering: α CMa Σείριος